Jordanië

Jordanië is een belevenis. Je stapt in een fascinerende duizenden jaren oude cultuur. En daar is nog veel van te zien. Petra bijvoorbeeld, een stad uitgehouwen in de rode rotsen. Er is de indrukwekkende Wadi Rum-woestijn, en natuurlijk de Dode Zee. Als je naar Jordanië reist, weet je zeker dat het bijzonder wordt!

Het land heeft een lange en bewogen geschiedenis. Door de centrale ligging in het Midden-Oosten is Jordanië al sinds mensenheugenis een belangrijke plek voor handel en culturele uitwisseling. Het is dus niet verrassend dat je er naast fantastische natuurgebieden ook veel archeologische schatten kunt zien.

Als je het Jordaanse landschap met één woord moet aanduiden, dan is dat: woestijn. Ongeveer driekwart van het land bestaat uit woestijn en droge steppe. Het contrast met het westen en noordwesten is daardoor groot. Daar ligt een relatief smalle, maar belangrijke groene en vruchtbare zone. Hier bevinden zich ook de meeste steden van Jordanië.

Dit gebied bestaat grotendeels uit het Jordaanse hoogland, ook wel het Heuvelland of de Westelijke Hooglanden genoemd. Het landschap bestaat uit heuvels en bergen en is vooral in het noorden verrassend groen. Rond Ajloun liggen bossen en in het noorden en noordwesten zijn veel olijfgaarden te vinden.

Ten westen van het hoogland ligt de Jordaanvallei. Deze langgerekte vallei is vruchtbaar dankzij de rivier de Jordaan en uitgebreide irrigatie. Vooral in het noorden wordt veel landbouw bedreven. Verder naar het zuiden ligt de Dode Zee, het laagst gelegen punt op aarde.

Ten oosten van het hoogland verandert het landschap snel. Hier begint het uitgestrekte droge woestijngebied van Jordanië. In het noordoosten ligt de zogenaamde Zwarte Woestijn, die zijn donkere uiterlijk dankt aan vulkanisch gesteente.

Naar het zuiden toe verandert het landschap opnieuw. Daar ligt Wadi Rum, een van de spectaculairste woestijngebieden van Jordanië. Het gebied bestaat uit uitgestrekte zandvlaktes, rood en oranje gekleurd zand en enorme zandstenen rotsformaties die hoog boven het landschap uitsteken.

Het grootste contrast wordt gevormd door Aqaba in het uiterste zuiden. Dat is zo’n badplaats waar je op winterse avonden graag over fantaseert.

Je moet bij steden in Jordanië niet denken aan Parijs, Praag of Rome, alhoewel ook daar veel schatten uit de oudheid te vinden zijn. Dit zijn Jordaanse steden, ontstaan in een vruchtbaarder deel van een land dat overwegend uit woestijn bestaat. Vergeet de boulevards, denk niet aan grote winkelcentra. Neem de bijzondere eigen sfeer en cultuur van Jordanië in je op. Dit zijn steden met een geschiedenis en een verhaal.

De meeste verhalen zijn te vertellen in Petra. Nu geen stad meer, maar ooit zeer relevant. Petra was het centrale knooppunt van de Nabateese specerijenroutes die hun oorsprong vonden in de Perzische Golf, West-Arabië en de Rode Zee. Ongeveer tweeduizend jaar geleden werd Petra de hoofdstad van het Nabateese koninkrijk.

De natuurlijke rijkdom van het bergachtige gebied gaat op schitterende wijze samen met de verfijnde cultuur en de imposante architectuur van de Nabateeërs, die hun theaters, tempels, façades, graven, kloosters, huizen en wegen (bijna) volledig in de rozerode zandsteenrotsen hebben uitgehouwen.

Hoofdstad Amman is vriendelijk en gastvrij. Het is ook een stad waarvan de heuvels ogenschijnlijk eindeloos zijn. Die heuvels zijn bezaaid met al even oneindige groepen slordig gedrapeerde kleine wit-grijze huisjes. Het zijn er 7, die heuvels. En ze zijn gezichtsbepalend voor Amman.

Ook hier veel geschiedenis. Die gaat duizenden jaren terug. Dat ontdek je bij het Romeinse amfitheater en in de markstraatjes van de Jara-souk. Daar zie je ook het contrast tussen eeuwenoude cultuur en een niet te onderdrukken drang naar de toekomst.

In Jordanië is gastvrijheid geen leuk extraatje, maar een serieuze traditie. Bezoekers worden ontvangen met koffie of thee. En onthoud dit alvast: weigeren is onbeleefd.

De Jordaanse cultuur bestaat uit een mix van Arabische tradities, islamitische gebruiken en invloeden uit de lange geschiedenis van het land. Dat blijkt bijvoorbeeld heel sterk tijdens ramadan. Dan vasten moslims van zonsopgang tot zonsondergang en komen families in de avond samen voor de iftar, de maaltijd waarmee het vasten wordt verbroken.

Voeg aan die mix van invloeden ook nog de bedoeïenentradities toe. Vooral in woestijngebieden zoals Wadi Rum. Daar is verhalen vertellen met een glaasje thee erbij een gebruik dat de tand des tijds moeiteloos heeft doorstaan. Samen eten is dan ook veel meer dan alleen een maaltijd: het is een manier om verbondenheid en respect te tonen.

Wie Jordanië echt wil begrijpen, moet daarom niet alleen naar de ruïnes en woestijnen kijken, maar vooral ook kennismaken met de Jordaanse bevolking. Het maakt je reis waardevoller en kleurrijker.

De Jordaanse keuken staat bekend om haar zachte smaken, die verfijnd hartig zijn en heerlijk ruiken vanwege de vele specerijen (koriander, kaneel en komijn, bijvoorbeeld) en kruiden (zoals munt en peterselie) die er gebruikt worden. Je eet er veel kikkererwten, linzen, yoghurt en gegrild (lams)vlees. Al het goede van de Jordaanse keuken komt samen in het nationale gerecht mansaf.
Als er in Jordanië mansaf op tafel komt, dan is er waarschijnlijk iets te vieren. Om mansaf te maken worden flinke stukken lamsvlees langzaam gegaard in een saus van gefermenteerde jameed (gedroogde geitenyoghurt die wordt aangelengd met water) en geserveerd met amandelen, rijst en dun brood.
Wat verder nog te proeven? Maqluba! Maqluba betekent ‘ondersteboven’ en een preciezere naam is er niet. De inhoud van het eenpansgerecht met rijst wordt namelijk omgekeerd op een schaal en dan op tafel gezet. Naast rijst zit er lam of kip in, en aubergine, bloemkool of aardappel. De Jordaanse versie van tapas heet mezze. Het is een assortiment van kleine gerechtjes waar je naar hartelust van kunt smullen. Als je het gaat proeven (en dat raden we zeer aan), krijg je waarschijnlijk hummus (een romige puree van onder meer kikkererwten en sesamzaadsaus), de auberginedip baba ganoush, groente in het zuur, olijven, tabouleh (een salade van peterselie en bulgur) en fattoush (een salade met tomaten, sla, komkommer, radijs) en stukjes geroosterd of gebakken pita-brood.

Als een openbaring. Een kennismaking met een cultuur waarvan ze vooraf niet gedacht hadden dat die zo veelzijdig en interessant zou zijn. Ze zijn ook aangenaam verrast door de gastvrijheid, door de fijne sfeer van het land. Ook in een grotere stad als Amman voert vriendelijkheid de boventoon.
Niemand gaat onvoorbereid op reis naar Jordanië, dus mensen weten wat ze ongeveer mogen verwachten. Maar Petra maakt vaak toch meer indruk dan vooraf gedacht. Het is echt anders om dit historische fenomeen te ervaren, om er zelf rond te lopen.

Jordanië heeft net als wij 4 seizoenen. Het ietwat dorre deel van het land krijgt in de lente zowaar kleur op de wangen. Het wordt groener en je ziet er wilde bloemen, zelfs op plaatsen in de woestijn waar je ze niet verwacht. Het is een goede tijd om een trekking te maken en de natuur te gaan bekijken. De temperaturen zijn mild en het is niet te warm om wat te ondernemen.
Droog, zonnig en bloedheet zijn de trefwoorden die het weer in de Jordaanse zomermaanden het best omschrijven. Vooral in de Jordaanvallei en rond de Dode Zee springt het kwik omhoog. 40°C is geen uitzondering. Als je het voor het kiezen hebt, kun je veel minder puffend en plakkend van Jordanië genieten in het voor- en najaar. De herfst is kort, maar twee maanden eigenlijk (oktober en november). De belangrijkste verandering is de aankondiging van (meer) regen. Toch is dit een perfecte tijd om het land te bezoeken. De ergste warmte van de zomer is weg en de lucht is helder en fris. Als je van olijven en vijgen houdt, is dit de tijd om ervan te smullen!
December, januari en februari zijn de maanden met de grootste verschillen. In de berggebieden is het koel of koud, en je mag op regen rekenen (ongeveer net zoveel als in een Nederlandse winter), maar in de rest van het land is het aanzienlijk droger. In Aqaba is het aan zee ook in de winter goed toeven. Het is er droog en lekker comfortabel warm.
De beste tijd om Jordanië te bezoeken is dus van maart tot mei of tussen september en november. In het voorjaar en najaar is het er droog en niet te warm.
Wil je meer weten over wanneer naar Jordanië te reizen en wat voor weer je mag verwachten? Het staat overzichtelijk op onze pagina Beste Reistijd Jordanië.

Echt wel! Jordanië is een duik in de geschiedenis, van het land en de verschillende culturen die in Jordanië te ontdekken zijn. Het is een reis door de geschiedenis. Maar wel eentje die je op verschillende manieren kunt maken.
Actiever, avontuurlijker of juist rustig. Wil je bijvoorbeeld ook een trekking maken? Of toch liever een paar dagen aan het strand van Aqaba toevoegen? Het kan! Dat hoef je echt niet allemaal alleen uit te zoeken. Onze experts helpen je graag met het maken van een reisplan.
Hoe werkt dat? Heel eenvoudig. Je vraagt vrijblijvend een reisadvies aan. En dan werken we samen met jou een reis uit. Je beslist pas of je die vakantie wilt maken als je helemaal tevreden bent. Neem gerust even contact met ons op. We helpen je graag verder!